Ik wil het en ik wil het nù

Column augustus 2018

 

De warmste maand juli sinds 1976, hoorde ik. Geen idee in hoeverre dat accuraat is, maar het is wel de warmste zomer die ik ooit bewust heb meegemaakt. Omg. Meer dan ooit begrijp ik het Zuiders ritme van kortere werkdagen en siësta’s. Bovendien gaat door de hitte alles trager en sommige dingen, tja, die lukken gewoon niet.

En net dat is de uitdaging. Want de Speedy-Gonzales in mij houdt van voortgang. Ik hou ervan dingen voor elkaar te krijgen. Ik hou van productiviteit. Stel je mijn frustratie voor, nu het snelle ritme niet meer haalbaar is. Soms voel ik me als een donderwolk, klaar om te bliksemen. Andere momenten ervaar ik ontgoocheling en zelftwijfel: ik ben echt niet goed bezig. Starend naar het plafond vraag ik me af: Wat kan ik doen om me toch goed te voelen?

En toen kwam het lieveheersbeestje. Het aha – moment dat me bevrijdde. Wanneer frustratie gevolgd wordt door acceptatie, ontstaat er een vonkje. Een flits die je niet kan zien, maar die iets verandert binnenin. De situatie voelt plots anders aan of je komt tot een inzicht. Of je maakt, net als ik, een bijzondere ‘toevalligheid’ mee. Dit is wat er gebeurde.

 

Na een lange, hete, zweterige werkdag stapte ik mijn auto in, klaar om vanuit Kemmel (Heuvelland) richting huis te rijden. Net toen ik wou vertrekken, zag ik een vlek op mijn voorruit. Dat bleek, jawel, een lieveheersbeestje te zijn. Ik schonk er verder niet veel aandacht aan en vertrok. Mijn verwondering groeide echter wanneer het lieve beestje rustig bleef zitten. Ja, zelfs op de autosnelweg. Zelfs bij ronde punten. Zelfs bij stoppen en weer doorgaan. Meer dan 40 minuten later komen we samen thuis. Ongelooflijk, ze is niet weg gewaaid. Ik kan me niet voorstellen dat een insectje van enkele grammetjes bij snelheden van 120 per uur kan blijven zitten.

Ik kan de verwondering niet loslaten en een Google – zoekopdracht later blijkt dat lieveheersbeestjes geluksbrengers zijn. Dit is geen toevalligheid. Ik besef dat ik de flow moet volgen en dat net die inspanning – het aanvaarden en overgeven – precies is wat nu belangrijk is.

 

Zoals Stan me gisterenavond zei: het is niet omdat je nu niet keihard werkt, dat de dingen niet in beweging zijn. Trust the timing of life. Ik weet wat ik wil. Ik voel het en zie het. Ik weet ook dat ‘nu’ relatief is. Je overschat wat je kan doen op een maand en onderschat wat mogelijk is op 5 jaar.

Ja, er komen ongetwijfeld nog momenten van frustratie, maar dan zal ik denken aan het lieveheersbeestje. Als zij het kan, dan kan ik het ook.

Jouw Shine-actie

1. Benoem je frustraties

Waar zit je mee? Herken je steeds terugkerende gedachten van stress en ongemak. Ga zitten en schrijf het op. Want woorden op papier bezitten een bijzondere kracht. Ze tonen je zwart op wit hoe het zit. Vaak gaat de simpele handeling van het opschrijven gepaard met een inzicht, opluchting of aanvaarding.

Ken je de oefening van Joey Brown? Een schrijvend zelfonderzoek bied je inzichten!

2. Wat betekent dit?

"Obstacles are detours in the right direction" zegt Gabby Bernstein. Hoe kan deze frustratie leiden tot iets goeds? Wat kan ik doen om dit aan te pakken? Hoe kan ik mijn rust hierin vinden?  Laat de antwoorden komen vanuit je buikgevoel, vanuit je intuïtie. Je kan een ingeving krijgen om zelf iets te doen, of te laten, of misschien voel je dat je iemand moet contacteren. Komt het antwoord niet meteen, trust the timing of life. Het antwoord komt wanneer je er klaar voor bent.

 

Meer weten?

Natasha Dewulf (1986) is psychologisch consulente en auteur van Shine, gezonde keuzes voor een goed gevoel (2018, uitg. Bibliodroom). 

Meer inspiratie ontvangen? Schrijf je in hieronder. Neem ook een kijkje op Facebook en Instagram voor kookideetjes & wekelijkse focusvideo's.

©2018 by VROUWENGELUK

  • Facebook Vrouwengeluk
  • Instagram Vrouwengeluk